net1zen

ці яе пераходу

Я не ведаю, як класіфікаваць і вызначыць прозы тут, таму я буду выкарыстоўваць англа-саксонскага тэрміналогіі.

У дадзеным выпадку, гэта раман (у літаральным сэнсе пашыранага мастацкага твора;) ", яе пераходу, каля 125 старонак, якія характарызуюцца іншымі як курыных гарыць, гэта цешыць мне, таму што я з самага пачатку гісторыі мелі намер сабраць менавіта ў такіх падобнага жанру і формы (ах, постмадэрн), але я думаю, neskromno плаўна і спакойна атрымалася Houdin і ледзь больш моўнай і інтэлектуальнай падрабязна (ўскладненні) на прыкладзе. стандартны Мадлен Vikam (ака Сафі Кинселла).

Сілаў (у) магчымасць, ад скарынку да скарынку робіцца škotkinja Рыма Стейнс ( Эрмітаж , або ўбачыць яе відэа-арт на песню Полли Paulusma - Вудс ). Я знайшоў нядаўна крейсерская на яе эскіз "Ведзьма ў бутэльцы" і ілюстрацыі (арыгінальныя распісаны па дрэве), мы зрабілі дастаткова для ўтрымання кнігі (карабель ў бутэльцы - жанчына ў бутэльцы). Пасля перамоваў і абяцанняў, я атрымаў дазвол (ліцэнзію) на выкарыстанне яе як жанчыну ў бутэльцы прыкрыццём для маёй кнігі. Хоць жанр не адпавядае (Рым, каб разьбіць сярэднявечча і казкі), я зусім фанат прыватныя казкі, і тое, што я чытаў, асабліва на Балканах, таму я даў ёй абяцаньне, што буду перакладаць некаторыя жорсткія, najkanibalističkijih і тыя, у якіх з'яўляецца Баба-Roge, Пярэваратням і vukodlakinje (напрыклад, Чырвоная Капялюшык бабулі;)).

Я напісаў раман у асенне-зімовы 2006th - Вялікая частка. Потым я патрапіла ў крызіс, я ведаў, як пісаць раманы, да тых часоў, як мы Ота (Oltvanji) не ўдакладніў некаторыя рэчы, і адправіла мяне ў таямніцы метадаў завяршыць пачаты). Было вельмі прыемна, каб пакласці канец апошняга прапановы, і гэта адна з тых пачуццяў, якія цяжка апісаць ці перафразаваць. У мяне ёсьць адчуваньне, падобнае на што, калі я popenješ ў верхняй частцы любой вялікай гары, вы ведаеце, што перад вамі і паходжання, а таксама многія іншыя, але вы на самой справе падчас піку, вы адчуваеце, што вы б'ецца сябе, свае слабасці, страхі і сумневы , падняць рукі і сказаць: "Yesss !":))

Адзін час я prepravljao рукапісы, увесь час smišljajući такім чынам я мог бы пазбавіцца ад яго, адпаведна. рушыла далей, у пошуках зусім іншая гісторыя. Вызначана задача і, як я напісаў аповяд аб якой-небудзь з цяпер дзеючым нацыянальным мове, але бліжэйшы варыянт B / H / S, а менавіта: сербска-харвацкая мова была афіцыйна знік (але неафіцыйна да гэтага часу выкарыстоўваецца людзьмі ва ўсіх абласцях пост-Югаславіі). Таму я вырашыў шукаць нейкія міжнародныя выдаўцы, і гэтае імя Невен (Ušumoviću), што мы знайшлі там з выдаўцом, які мог бы гэта было разуменне маёй адчувальнасьці. Ён знайшоў Vlajšu (Уладзімір Арсеньевіч), які змяніў у ім знайсці тое, што вы і мне гэта падабалася, і з чыёй дапамогай я адпрацаваць ўсё гэта, але і быць культурным, крыху лепш artikulisanija і таму падобнае. У ходзе гэтага працэсу, дапамаглі шмат сяброў, якія мелі цярпенне, час і жаданне быць "трусіка тэст" і чытачоў розных (недасканалыя) эпсилон, дэльта, гама-і бэта-версій. Назва было, нарэшце, распрацавалі Роберт (Gombaš), які як мне здаецца, гэта дар, які прыходзіць да мяне і ўвасабленне загалоўкі (напрыклад, нябачным Нацый).

Кніга, безумоўна, серада, якая з'яўляецца дарагім у параўнанні з іншымі сродкамі масавай інфармацыі (радыё, тэлебачанне, чысты ...), не так эфектыўныя, але ў пэўным сэнсе проста "неэфектыўнасці" Кніга можа быць ідэальным для больш асабістым, osećajniji падыход да апавяданне і перадачы гісторыю. Таму кніга з'яўляецца каштоўным культурным артэфактаў індывідуальнага вопыту, і я быў вельмі цяжкі ў гісторыю ", яе пераход, тым самым наладзіць кнігі.

Асабіста, як аўтар, я люблю, што ў працэсе вывучэння не толькі факты, на якія ў цяперашні час параўнальна лёгка знайсці, але пачуцці і стану свядомасці, пачуццяў і адносін, якія ўзнікаюць паміж людзьмі, і тыя, якія развіваюць у сабе . Калі мне нешта прымусіць, калі я адчуваю, што пасля гэтага больш не з'яўляецца такой жа чалавек, якога я быў, то я адчуваю, што мне не атрымалася, і я (у асноўным, эмацыйныя) рызыка акупілася:)

Таму я лічу некалькі знакамітае: "Няхай людзі ..."